Tweeduizend jaar geleden vergenoegden Romeinen zich als ziekelijke sadisten aan de gruwel van het Circus en het afslachten van mensen, duizend jaar geleden vergenoegden burgers zich aan het martelen en radbraken van medeburgers doch er is niet veel veranderd en België wordt bestuurd door monsters in maatpak, die collectief de handen ineenslaan om gruwel, terreur, en beestigheden van hun vrienden en medewerkers in te dekken terwijl het gerecht het nodige doet om klachten te seponeren.
Raar maar waar!
We leven in de 21ste eeuw of veronderstellen toch hierin te leven, doch er zijn primitieve geesten die in de prehistorie zijn blijven steken, en nog niet tot in de middeleeuwen zijn geraakt.
Het lijkt ondenkbaar dat in een moderne maatschappij in centraal Europa, terreur tegen burgers en zelfs regelrechte mentale en psychische martelpraktijken en moreel geweld tegen burgers niet alleen bestaat en dagelijkse kost is, doch op de koop toe door de overheid en het gerecht collectief beschermd wordt.
Uiteraard doet men er wijs aan dit te verbergen, wat geen sinecure is, en een grondige organisatie vereist, doch ook dit blijkt mogelijk. Met steun van de media en de rechtelijke instanties is haast alles mogelijk. Uiteraard loop men veel kans om dwarsliggers tegen te komen, die men dan moet uitschakelen, doch onopgeloste moorden zijn het antwoord, en bendes die hiervoor worden ingezet of omgekocht zijn voor goed geld wel te vinden.
Overal in de wereld duiken overheidsschandalen op en worden dictators aan de kaak gesteld, vervolg en veroordeeld. Doch in Europa worden we gelukkig hiermee niet geplaagd, doch erger nog.
Onze westerse dictaturen worden nooit als dictaturen omschreven en dictators als Bush worden zeker niet als dictators omschreven. Afrika werd trouwens eertijds gekoloniseerd voor het goed der zwartjes, niet om te plunderen, dat laatste was maar een onbenullig bijverschijnsel, waaraan onze koningshuizen zich persoonlijk tegoed deden, zoals ook wij van hen gewoon zijn.
George stierf, gelukkig de laatste uren in een coma, eindelijk verlost van de pijn en weg van vruchteloos valium. Valium om de pijn te verdoven, totdat hij valium niet meer kon betalen. De verzekeraar weigerde te betalen en eiste dat hij met een kleine afkoopsom vrede zou nemen. Naar de rechtbank stappen en zijn geld bij vonnis op eisen zag hij niet zitten. Verzekeringen hebben geld en houden je zolang aan het lijntje tot je financieel niet meer kan, en het opgeeft. Westers recht in Europa is alleen voor hen die het kunnen betalen, ook al win je een zaak loop je kans dat je meer aan kosten hebt opgelopen dan je hebt te trekken. De kleine man is net hierdoor rechteloos en machteloos en wordt uitgebuit net als in de middeleeuwen, doch wij leven in België, en erger dan in de middeleeuwen.
Vele derdewereldlanden hanteren een systeem waarbij de straf in geval van overtreding wordt omgezet in het hertstellen van het onrecht of de aangerichte schade. Ook de juridische kosten worden als schade aanzien en moeten dus voluit vergoed worden door de schuldige.
Wij omschrijven dergelijke landen als primitief en hun wetten en regeringen ondemocratisch, doch geef mij maar dergelijke primitieve wetten en dictators.
België is echter een uitzondering en is in de vroege middeleeuwen blijven steken, uiteraard worden de middeleeuwse praktijken en taferelen aan het oog van het publiek onttrokken, wat tot noch toe kon, via de juridische controle der media, en illegaal geweld tegen individuen die zich niet aan de regels houden.
Hierna schets ik een beeld van België wat vele ontgaat, een beeld dat ontstaat door jaren lang studie en observatie in binnen en buitenland, in het westen en de derde wereld.
Lang geleden was er een paradijs, België genaamd, doch dit paradijs is niet meer.
Inderdaad, velen hielden van België, het moderne paradijs en toevluchtsoord voor vluchtelingen, doch het is niet voor iedereen een paradijs.
Onze westerse wereld biedt je een mooi beeld, zolang je echter niet achter de gevel van deze maatschappijen gaat kijken. Wie dacht dat België beschaaft is, heeft het glad mis, hun middeleeuwen zijn nog niet voorbij, integendeel.
Iedereen kan morgen slachtoffer zijn van corrupte ambtenaren, terwijl men er niet onbeperkt op de politie kan rekenen, ondanks de betrouwbaarheid en inzet van vele politiediensten en wetsdienaren. Doch verborgen achter de coulissen is een goed georganiseerde bende actief, welke beslist wie wel of niet vervolgt of veroordeeld zal worden en wie niet.
Elementaire rechten van de mens worden opzettelijk schaamteloos genegeerd, en wetenschap dat de meerderheid van het volk hiermee niet geconfronteerd wordt en ook niet reageert, wordt de enkeling slachtoffer van willekeur, geweld en terreur, achter een façade van de moderne democratie en rechtvaardigheid.
De Belgische overheid zwemt in de schandalen, die men vooral binnen de eigen grenzen houdend voor de wereld tracht te verbergen. Vooral de immigratiedienst liggen op het ogenblik zwaar onder vuur, en duikelen van het ene schandaal in het andere, terwijl de dienst vreemdelingenzaken onder minister Melchior Wathelet junior, wordt beschuldigd van valsheid in geschriften en onwettig gedoogbeleid, waardoor illegalen gelegaliseerd worden, zonder degelijke controle of rechtvaardiging, en zelfs ondanks de wetenschap van het gebruik door aanvragers van frauduleuze documenten.
Er loop ook een klacht voor schriftvervalsing tegen de naaste medewerker, attaché en staatssecretaris van minister Melchior Wathelet, Elke Borremans, die een correcte en wettelijke visumaanvraag op grond van humanitaire reden weigerde, via valsheid van verklaring en geschrift. Zij schendt niet alleen de elementaire Rechten van de mens, doch verhinderd moedwillig de voogden van een weeskind dit kind in bescherming te nemen en dwingt hen, zodoende het kind aan zijn lot over te laten, wetend en geïnformeerd over de benarde toestand waarin het kind verkeerd. Dergelijke daad kan men evengoed omschrijven als een ter dood veroordeling voor dergelijk kind, doch voor de dienst van minister Wathelet en zijn attaché Borremans is dit blijkbaar een spel, het raakt hun koude kleren niet.
Het wordt tijd dat de bevolking in België zich gaat realiseren dat België door criminelen en dwazen worden bestuurd, die de democratie aan het uithollen zijn, door regeringsdynastieën op te richten die dan de monarchie zullen vervangen, waarna we met een moderne versie van dictatuur opgezadeld zullen zitten. Onze overheden maken dankbaar gebruik van een rechtssysteem dat werkt naar hun zin en overtreders, niet zelden via juridische spitsvondigheden en toepassingen van de wet naar de letter en tegen de zin der wetgeving.
Vanuit de top der Belgische maatschappij, werd de werking der rechtspraak via de Bende onderzoeken gesaboteerd en ontmanteld, wat duidelijk tot doel had om mensen die hoog op de maatschappelijke ladder stonden of invloed hadden te vrijwaren. De zelfde manke rechtspraak ligt duidelijk gebonden aan de georganiseerde misdaad, die blijkbaar deel zou uitmaken van het totale systeem.
Men zal zich wel de vraag stellen, mag een rechter in België rechtspreken waar het nodig is, of mag hij dit slechts waar de georganiseerde misdaad dit toestaat.
Zullen we dan ook maar vragen of er nog een onderscheid is tussen de georganiseerde misdaad en onze regering? Indien we het politiek toneel bezien is dit blijkbaar niet het geval, en wordt de meerderheid van de bevolking de mond gesnoerd en grote partijen het recht op spreken ontzegd.
De burger heeft anno 2010 niet alleen geen stem of rechten meer doch de criminaliteit breidt zich uit naar de ambtenarij.
Criminaliteit en rechteloosheid hebben zich explosief verspreid, en klachten worden niet zelden door justitie grofweg genegeerd, of op grond van de letter van de wet en procedurefouten tenietgedaan, alle integere juristen ten spijt.
Paul Marchal werd gedurende vele maanden verhinderd en kreeg geen inzage, en de neergelegde klachten leidde tot niets merkbaar. Het duurde van aan de verdwijning van An Marchal op 23 augustus 1995 tot aan de vondst van haar lichaam op 3 september 1996, een jaar later dus, dat de familie in het ongewisse werd gelaten. Tot op heden wijst er alles op dat Dutroux werd beschermd. De wijze waarop vader Marchal zijn grieven publiek wist te maken is onrustwekkend, de pers bleek niet echt happig, waardoor de onderwijzer ten einde raad de school mobiliseerde en zo de bal aan het rollen bracht. Mogen we vragen hoeveel er al zijn die de bal niet aan het rollen krijgen, en als rechteloze in de steek worden gelaten door het systeem en de pers, die niets publiceert zonder juridisch advies, waardoor klachten tegen overheden of justitie verdoken blijven, en de vrijheid van meningsuiting een dode letter is?
Belgische politiek wordt vandaag gecontroleerd door politieke dynastieën, terwijl de politieke mandaten van vader op zoon worden overgedragen.
Mensen, partijen of groeperingen die zich tegen de gang van zaken verzetten, worden collectief gehinderd en gesaboteerd, en politie of rechtspraak zijn er voor hen slechts in schijn.
Zich beroepen op overheidsdiensten of de rechtspraak is zinloos, en rechtspraak faalt tot en met, waardoor de criminaliteit met een razende vaart toeneemt.
Terwijl de criminaliteit stijgt, hoort men geen commentaar over het falende rechtssysteem en blijft de pers monddood, doch de criminaliteit verspreid zich al jaren in het systeem, redelijk goed voor het oog verborgen, en zonder enig commentaar of verzet.
Degelijke ontwikkeling kan natuurlijk alleen in een dictatuur, niet in een democratie, waar het volk werkelijke inspraak heeft en rechtspraak voor alle inwoners werkelijk beschikbaar is.
De misdaad groeit als paddenstoelen en drugs worden verhandeld als roomijs in hete zomers terwijl op elke straathoek wapens worden verkocht. De laatste tijd worden politieagenten aangevallen en neergeschoten tijdens hun dienst, illegalen worden zonder afdoende controle gelegaliseerd.
De stroom van misdadigers aan het westerse paradijs kijkt eindeloos, net zoals de stroom van westerlingen die wegvluchten van de hel die een hun land was, op zoek naar een vredige plaats en rustige toekomst.
Het onderwijs niveau daalt snel terwijl meer en meer jongeren naar het bijzonder onderwijs worden verwezen.
Het land dat tot vandaag een paradijs was van technologisch vooruitgang, lijkt nu een vallende komeet, terwijl de toekomst voor hun kinderen verloren lijkt te gaan.
De misdaad en bestrijding der misdaad putten de reserves van de maatschappij uit, terwijl dit onfrisse praktijken, hand in hand met de tot van de staat achter geld en persoonlijk gewin aanholt, juist zoals weleer, in de duistere middeleeuwen.
Achter het kapitaal en kapitalisme aanhollen, gaat samen met de misdaad en zet de democratie op de helling, wat indruist tegen de belangen van de massa en de democratie. Het is de massa en het democratische beginsel dat kapitalisme hindert.
Maar maak je niet ongerust, de Belgische democratie heeft geen democratische meerderheid nodig om democratisch benoemd te worden, en zij sluiten zelfs niet verborgen maar schaamteloos en de meerderheid van het volk uit.
Het intelligentieniveau van hun bevolking daalt, zo ook dat van hun ministers en ambtenaren.
Enkel als twee duizend jaar geleden, slaagt de strategie der oude Romeinen, en houden zij de mensen met brood en spelen stil, terwijl Europa achteruit in plaats van voorwaarts holt.
Wij kunnen vragen hoe lang nog tot het eind van de Belgische droom, en hoe lang tot de val van het groots Europees centrum.
Wie zal morgen op een maatschappij rekenen die de misdaad kweekt en steunt, tot in de hoogste rangen van het land, terwijl het overduidelijk is dat niemand ernstig commentaar mag of durft leveren.
Moderne media als Internet geven meer en meer ongecensureerde informatie, zelfs daar waar censuur de klassieke nieuwsverspreiding aan banden tracht te leggen. De anarchie van de staat en de toenemende corruptie, die de Belgische overheid en haar gezag ondermijnen, zal ook het vertrouwen, de leiding en de invloed van België in de Europese Unie vernietigen
De destabilisatie die van het verlies van vertrouwen uitgaat, en instabiliteit binnen de West Europese Unie, door groeiende corruptie en misdaad, zal slechts voordeel en vooruitgang voor de Aziatische industrie en de economie bieden, en gelijk de westerse economie in een slechte situatie en naar beneden drukken.
Onze economie is aan het begin van haar val, doch het vernietigende resultaat zal slechts na veel meerdere jaren duidelijk worden. De kleine sneeuwbal is begonnen op de bovenkant van de besneeuwde berg en zal tot een rampzalige lawine groeien.
Welke dwaas zal op België of Europa gokken om zijn toekomst te verzekeren. Gebrek aan corruptie en de lage misdadigheid geven nu al een betere vooruitgang aan de Oost Aziatische economie, die hierdoor meer kans krijgt om de crisis en de economische depressie te overleven.
De Aziatische misdadigheid krijgt om vele redenen geen kans om door te breken.
1) De Oost Azië steunt niet op het individualisme, of dito behoeften en ambitie.
2) Hun regeringsorganismen zijn niet corrupt maar betrouwbaar.
3) Hun rechtssysteem is betrouwbaar en hun rechters zijn geen acteurs.
4) De misdadigers worden niet verwend en ernstige misdadigers worden ter dood veroordeeld.
5) De Oost Aziaat geniet van zijn plaats in de gemeenschap, en individuele genoegen zijn hieraan ondergeschikt.
Niet alleen is ons individualisme een obstakel, ook de lage sociale visie een intelligentie van veel van onze leiders, en het onvermogen om een stabiele en gezonde regering te vormen en het land te regeren, geeft onze westerse wereld geen kans tegenover de oprukkende oost Aziatische economie.
De westerse wereld wordt uitgeput door misdaad, corruptie, publiek verzet, ononderbroken stakingen, maar vooral het meest erbarmelijke van alle redenen, de impotentie om een land te leiden, te organiseren en de overvloedige verstikkende corruptie er boven op.
Belgische criminaliteit groeit als paddenstoelen, doch de gevaarlijkste vorm van terreur dreigt van de ambtenarij en justitie uit te gaan, men kan namelijk niet op de overheid en justitie rekenen om dit te bestrijden.
Sinds de acties door de bende van „Nijvel“, in de tachtigjarige jaren, kijk de controle van het land in de handen van een misdadige organisatie die ook achter de bende verrichtingen zou kunnen staan. Deze organisatie lijkt om te zijn opgesteld door de hoogste kringen van het land, maar zeker en openlijk beschermd door de Procureurs des konings. Was het misschien de top van de maatschappij die zich wou verzekeren van de absolute en onbeperkte macht en hiervoor de bende en hun activiteiten benutte, en was het mogelijk ook de enige reden van de activiteiten van deze bende. Het totale onvermogen en het kelderen van het rechtssysteem waren overweldigend tijdens de bende activiteiten, die schijnbaar doelloos en zonder enige reden, op vol daglicht mannen, vrouwen en kinderen voor hypermarkten doodschoten.
Na de activiteiten van de bende van Nijvel bleek het onmogelijk om nog openlijk in te gaan tegen de willekeur of rechters in het systeem. Van dan af zien we dat fouten, kleine en zelfs ernstige overtredingen niet straffeloos aan de kaak kunnen gesteld worden, en niemand, ook de slachtoffers kunnen of durven de instrumenten in het systeem hiertegen in werking stellen.
In 1975 werd de grond van een inwoner van de gemeente Beringen die aangekocht was van de gemeente met bouwverplichting, in beslag genomen wegens het niet tijdig starten der werken, die echter wel gestart waren. Voor de rechtbank te Hasselt werd nooit een vaststelling der overtreding getoond, noch enige beschrijving of vaststelling van het terrein, daar er geen overtreding was, en dus ook nooit werd vastgesteld. Het hof van beroep bevestigde het vonnis zonder een rede aan te geven. De hele constructie werd opgezet door een dubieuze advocaat der gemeente, die blind door de gerechtshoven werd gevolg, zonder duidelijke motivatie. De schade was voor de gedupeerde die meer dan 10 jaar, op hun geld zonder interesten moesten wachten, desastreus.
In 1994 De genoemde genocide van Rwanda is één der mysteries van de laatste decennia, duidelijk slechts in het belang van West Europese metallurgie en mogelijk de top der Belgische maatschappij, die 80% van de handel in minerale uit het gebied van Katanga, Kivu en Kasai voor hun rekening nemen.
Anno 2008 is de terreur door ambtenaren schrikwekkend toegenomen, en heeft zich ontwikkeld tot een werkelijke overheidsterreur, door niet te schatten machtshonger van hogere ambtenaren.
Een Belgisch gezin dat gedurende nagenoeg vijf jaar een wees als pleegkind onder voogdij in het buitenland bij zich hield, doch nadien terug naar België moest komen, werd het wettelijke recht op overbrenging van het pleegkind op grond van frauduleuze verklaringen van een ministeriële attaché van vreemdelingenzaken, ontzegt. Bestemming en omschrijvingen van documenten werden door de attaché via haar verklaringen frauduleus vertekend. Het feit dat het om in Sri Lanka wettig erkende voogdij van een kind aan een voogdes, beiden met Sri Lanka nationaliteit ging, en het feit dat de voogdes wettelijk met een Belg gehuwd volstond voor de wettelijke toekenning van een voogdijvisum om humanitaire reden, Wat echter zonder geldige rede of verklaring werd geweigerd. De steun die de attaché van minister Wathelet kreeg om haar fraude als gevolg van de tegenwind en gestarte procedure van betwisting van een adviseur op hetzelfde ministerieel departement, is onvoorstelbaar. Ook de pogingen en coöperatie van deze twee hoge ambtenaren om het voogdijkind te dwingen eenzelfde aanvraag te herhalen, wat voor het kind een onoverkomelijk obstakel is, en onhaalbaar zonder de steun der voogden in België, vergt van de voogden een extra reis naar Sri Lanka met minimaal een verblijf van 2 a 3 weken om de gehele aanvraag over te doen en een identiek dossier nogmaals samen te stellen. Kostprijs van deze pesterijen nagenoeg 10.000 euro.
De manier waarop de verschillende verantwoordelijken samenwerken om het opzet van de fraude te doen slagen of te verbergen en elk verzet de kop in te drukken tart elke verbeelding, en heeft de allures van een criminele bendevorming, waarbij men de indruk krijgt dat betrokken ambtenaren niet aan hun proefstuk toe zijn. Hun samenwerking lijkt georganiseerd, en zowel verklaringen als documenten worden gemanipuleerd om het verzet der voogden te breken. De georganiseerde misdaad kan bij hen les gaan nemen, en zelfs de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen, waarbij men beroep aantekende, lijkt niets te ondernemen, en liet de gedupeerde niet toe zich te verdedigen in de zitting van 25 februari laatst, dit onder de mom van de letter der wet.
De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen, die eventueel beroep tegen beslissingen van Vreemdelingenzaken afhandelt, schrikt er niet voor terug om de overtredingen van de attaché van Minister Melchior Wathelet te ondersteunen door juridische spitsvondigheden en toepassing van de letter van de wet, zodanig dat de overtredingen van de betreffende attaché Mevr. Elke Borremans ondersteund wordt, en slachtoffers niet op recht kunnen rekenen.
Dat de raad voor vreemdelingen zaken met het toekennen van visum of verblijf een spelletje "Russische Roulette" speelt en men haast willekeurig en onverantwoord visum of verblijfspapieren toekent is al geweten, doch de weigering van een wettig voogdijkind druist tegen de elementaire rechten van de mens in en kan alleen in België. Wie dacht dat schending van mensenrechten een zaak was van de derde wereld heeft het glad mis, in België gaat het er erger aan toe, doch ook goed georganiseerd aan het oog onttrokken, en de pers meld opvallend niets over de rechtspraak, hoewel de criminaliteit zich razend snel uitbreid, wat alleen mogelijk is als de rechtspraak faalt.
Rechtbanken, rechtspraak en dienaren der wet zijn er om de maatschappij te helpen beschermen, daar waar de rechten van het individu of de gemeenschap niet worden gerespecteerd, wat inhoudt dat deze instrumenten slechts mogen benut worden naar de zin der rechtspraak, ter bescherming van het individu en de gemeenschap tegen misbruiken en onrecht. Dit schijnen vele rechters zoals Mv. Ekka rechter bij de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen, niet te weten of te begrijpen.
In de besluitvorming in vonnis van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen stelt de rechtbank onder voorzitterschap van Mv. Ekka letterlijk:
1. Nuttige feiten ter beoordeling van de zaak.
1.1 Op 24 augustus 2009 diende Irangani S.M. in haar hoedanigheid van voogd bij de diplomatieke post in Sri Lanka een visumaanvraag voor lang verblijf, type D in namens Dilini Rukmini S.M.
1.2 De gemachtigde van de staatssecretaris voor migratie en asielbeleid nam op 26 november 2009 een beslissing tot weigering tot afgifte van een visum gezinshereniging.
Opvallend in het voorgaande is dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zelf in haar besluitvorming melding maakt van de voogdij, waardoor het recht van optreden door de in België wonende tante, als voogdes wordt bevestigd. De rechtbank bevestigd hierdoor ook dat er van gezinshereniging geen sprake was, doch wel van voogdij, wat een humanitaire aanvraag inhoudt, en daarbij bevestigd dat de weigering voor gezinshereniging nooit gevraagd werd en dus de weigering geen wettige grond had.
Het feit dat het visum werd geweigerd om gezinshereniging, wat in geval van voogdij niet toepasselijk kan zijn, of het feit dat voogdij een humanitair visum inhoudt, wordt door de voorzitster niet opgemerkt, noch het feit dat net hierdoor de betrokken visumdienst in overtreding is. Ook het feit dat in visum weigering de opmerking stond dat de aanvraagster het recht heeft een visum voor humanitaire reden aan te vragen, is meer dan bizar, en bewijst in feiten de kwader trouw of absolute onbekwaamheid der betrokken ambtenaren, met inbegrip van de voorzitster Mv Ekka
Men kan zich afvragen waarom dergelijke idioten de functie van voorzit(s)ter van een rechtbank bekleden, en daarmee de faam der rechtspraak op de helling zetten? Het is wel zo dat dergelijke vonnissen het recht der bevolking ondermijnen, steunende op de letter van de wet en de beperkingen der bevoegdheden naar de letter der wet, terwijl net hierdoor de gemeenschap niet beschermt maar geschaad wordt, doch dit is niet het doel der rechtspraak, integendeel.
Dergelijke terreur drukt een zware stempel op het gezinsleven ven het bewuste gezin der voogdes dat buiten dit voogdijkind nog twee zeer jonge kinderen telt, die het voogdijkind als hun oudere zus hebben ervaren. Het jongste kind heeft het voogdijkind of noem het pleegkind, van aan zijn geboorte ervaren als de grote zus die hem mee verzorgde en de huishouding mee op zich nam. Ondanks onweerlegbare bewijzen kregen de voogden bij niemand gehoor, waardoor men de vraag mag stellen hoever de macht der fraudeurs en directe medewerkers van minister Melchior Wathelet Junior, bevoegd voor migratie en asielbeleid wel reikt. Mogen we opmerken dat de vrienden en medewerkers die men kiest, een weerspiegeling zijn van de eigen persoonlijkheid, dan kunnen we ons wel heel wat vragen stellen betreft de vermelde minister, die dergelijke onbekwame, asociale en onverantwoorde medewerkers rond zich verzamelt.
De voogdes die in Sri Lanka geboren is en tot de afstammelingen van de Maleisische migraties behoort, net zoals de dochter van haar overleden broer, het hier vernoemde voogdijkind, kunnen zich niet weren tegen enige agressie. Dit laatste is ook rede dat de meeste oost Aziaten zich in ons land afzijdig houden. Ook de verwanten van de voogdes behoren deels tot deze solitairen, net zoals het voogdijkind dat haar vader verloor doordat deze onder durende agressie van de schoonouders en echtgenote tot zelfdoding over ging, en zich het leven benam. De solitairen die zich niet kan weren zal ofwel zich afreageren op het gebruik van drugs (opium succes in China) alcohol of weg vluchten uit de agressieve omgeving. Als men niet uit deze omstandigheden kan ontsnappen, gaat men ten einde raad over tot zelfdoding als enige aanwezige manier om aan het geweld te ontkomen. Ook het voogdijkind verblijft noodgedwongen in afwachting van een overkomst naar België in het milieu van haar biologische moeder waardoor ze met de durende agressie tegen haar wordt geconfronteerd. Haar omgeving en verwanten dwingen haar al wat ze van geld van de voogden ontvangt af te staan, waardoor ze zelf voor eigen onderhout moet werken en haar school moest opgeven. Haar plaatsing onder voogdij van haar tante, de voogdes die in België woont, was een gevolg van de wens van haar vader die hiermee zijn dochter beschermd wist, weg van de agressie van het eigen milieu, en met de uitdrukkelijke goedkeuring van de moeder van het kind. De voogden leven dan ook met de angst dat hun pleegdochter de een of andere dag het moreel zal gaan, met de afschuwelijke doch onvermijdelijke gevolgen die er aan verbonden zijn.
De conclusie van dit geval van onwettige weigering van Voogdijvisum om Humanitaire rede:
De verantwoordelijke ambtenaar Borremans van Vreemdelingenzaken in Brussel heeft doelbewust en onwettig het recht op visum geweigerd.
Het visumverzoek werd goedgekeurd na controle van het consulaat in Colombo, betekent dat zij de wettigheid van de buitenlandse documenten bevestigen en dat de wet van het land van herkomst onder ogen werd gezien.
Mej. Borremans, de vertegenwoordigster van Melchior Wathelet Jr. weigerde familiehereniging, maar dergelijke vraag kon niet door de aanvragers of de consulaire diensten in Sri Lanka of India worden opgeteld of goedgekeurd, daar de betrokken aanvraagster geen wettelijk familielid in rechte lijn is.
Er zijn opgaande of neergaande geen lineaire familie bindingen met de aanvraagster, die zoals in de weigering werd gesteld, het nichtje van de voogdes is.
Er werd geen gezinshereniging aangevraagd, doch de aanvraag werd door een wettelijk erkende voogdes namens het kind op grond van voogdijrecht gedaan, en door de consul en Ambassadeur te Colombo en New Delhi als wettelijk en correct aanvaard.
Het betrokken weeskind verloor haar vader verschillende jaren geleden en leefde bijna 5 jaar met de Voogden in Sri Lanka samen.
Een kind dat bij de aanvraag minderjarig was kon onmogelijk om visum verzoeken, dit kon op het consulaat te Colombo slecht door de wettelijke voogd gedaan worden.
De voogd kon geen visum verzoek invullen zonder de wettelijke erkenning van de regering van Sri Lanka, en zonder de bevestiging der legaliteit van het plaatselijk Belgische Consul in Sri Lanka. Dat betekent dat een wettige goedkeuring door de dienst in Colombo, via de controle der Belgische Ambassade in India, aan de dienst voor Vreemdelingenzaken in Brussel werd overgemaakt.
Door Mv Borremans in Brussel werd de weigering voor familiehereniging aangevoerd, wat nochtans slechts voor verwanten in rechte lijn kon gedaan zijn, terwijl dit niet het geval was.
Dat betekent dat de consulaire dienst in Colombo een wettelijke goedkeuring van een voogdij moet ontvangen en doorgegeven hebben, anders konden de documenten niet in Brussel zijn toegekomen, doch voogdij hoort onder visum om Humanitair reden.
Op het document van weigering staat de vermelding van Mv. Borremans dat het de aanvrager vrij staat een visum om humanitaire reden aan te vragen. De documenten zijn echter getekend door de voogdes, wat een humanitaire reden inhoudt, terwijl op de aanvraag, door de voogdes getekend, de voogdij herhaaldelijk als rede wordt opgegeven.
Minister Wathelet zou er goed aan doen medewerkers aan te werven, die minstens de lagere school met vrucht achter zich lieten en kunnen lezen.
Men kan hier slechts uit besluiten dat er grillig en corrupt werd opgetreden, terwijl er duidelijk door een hogere ambtenaar misbruik wordt gepleegd van haar macht en positie, om persoonlijke grillen op anderen, doch zonder duidelijke reden, uit te werken.
Het voogdijkind dat als gevolg der weigering op de eigen verwanten langst moederskant terug moest vallen, wordt geconfronteerd met geweld en gedwongen de middelen voor school onderhoud en kleding af te staan en te gaan werken in plaats van school te lopen. De huidige toestand en de angst van de voogdes om haar nichtje voor wie zij instaat te verliezen in onvoorstelbaar en haar gezin dreigt er aan ten onder te gaan. Goed gestructureerde controle over de media, waardoor nieuwsdiensten geen publicaties meer riskeren zonder juridisch advies, beletten het uitbrengen van wantoestanden van ambtenaren of overheden en justitie.
Het is echter duidelijk dat ziekelijk terreur door hogere ambtenaren door de voltallige regering ondersteund wordt, en waardoor we dus kunnen veronderstellen dat België door gevaarlijke zwakzinnige wordt bestuurd.
België is voor vele Belgen niet meer het land dat zij eens koesterde.
Het lijkt absurd, doch we mogen ons afvragen wie de ministers Melchior Wathelet junior en zijn vader Melchior Wathelet senior wel zijn.
De vader sloeg als een slecht figuur met zijn Twijfelachtige rol in de Dutroux affaire, doch hij weigerde ook op te treden, onder de mom van scheiding der machten, op het ogenblik dat hij geïnformeerd werd over fraude door rechters of bij gerechtshoven.
De zoon komt slag op keer in het nieuws door schandalen en fraudes tot zelfs schriftvervalsingen terwijl zijn diensten de wetten en internationale rechten van de mens overtreden.
Niemand schijn hiertegen iets te vermogen, terwijl we dienen te begrijpen dat illegaliteit aan de top zoals in onze maatschappij, overgedragen van vader op zoon, overal ter wereld leidde tot uitbreiding van de illegaliteit en criminaliteit, terwijl uiteindelijk de rekening aan het publiek en jan met de pet wordt geboden, en de bevolking hiervoor opdraait, wat op het ogenblik in België al goed merkbaar is.
Vele van ons zullen zich afvragen wie en wat vader en zoon Melchior Wathelet wel zijn, en wat er achter hun imago van minister wel schuilt, of is er echt niets aan de hand en dit slechts een foutief vermoeden, doch er zijn vele elementen die vragen oproepen en slechte vermoedens doen rijzen.
Dag na dag groeit de straatcriminaliteit en corruptie, terwijl het aantal slachtoffers in ijltempo stijgt. Met haast een regelmaat van een klok worden politiemensen onder vuur genomen of neer geschoten, terwijl criminelen voortdurend ruwer en brutaler te werk gaan en steden met de dag onveiliger worden.
Heeft België nog een toekomst? De Belgische toekomst is zeker twijfelachtig, als altijd dezelfde politieke clans aan het woord blijven, terwijl gevestigde politici herhaaldelijk faalde en het land met de dag verder naar de middeleeuwen afglijdt.
We geloven dat we welvaart hebben, doch dan wel ten koste van bloed zweet en tranen, terwijl de arme drommel in de derde wereld slechts werkt tot de ouderdom van 45 à 55 en zijn vrouw thuisblijft voor het kroost en het huishouden, naar de TV kijkend, zich vergapen aan overvloed, luxe en welstand van de westerse landen die men toont, zonder enige nota van de realiteit of het westers koppel waarvan man en vrouw, beiden tot 40 uur per week werkende, onder hoge stress, en een mensonwaardig tempo.
De arme drommel in een derdewereldland werkt vaak slechts als hij wil en lust heeft, neemt vrij als hij er lust toe heeft, en gelooft dat het in het westen er net zo aan toe gaat, terwijl vele onder hen alles op alles zetten om in het westen te geraken, het paradijs zoals zij het althans zien en geloven.
Geloven we nog in de toekomst en de huidige politici, die ons een toekomst voorhouden voor de werknemer met pensioen slecht na hun 70ste , terwijl criminele politici als Melchior Whatelet Jr. de grenzen openstelt voor illegalen zonder enige degelijke controle of beperking, en zelfs schriftvervalsing toestaat om het in ons land te houden. Dezelfde minister die de deur dicht houdt voor een legaal visum voor een weeskind onder voogdij van een Vlaams gezin, wetend dat het betrokken kind hierdoor aan zijn noodlot wordt overgelaten.
Mogen we vragen wie gelooft er nog in dergelijke politici en de toekomst van dit land, terwijl deze criminelen het zweet, bloed en tranen, van ons volk verpatsen om parasieten en avonturiers illegaal en zonder enig bewijs van betrouwbaarheid of goodwill onwettig in ons land binnen te loodsen?
We mogen degene die ons land vervoegen, om met ons volwaardig te werken aan de toekomst en te delen in alle zorgen, niet met parasieten gelijkstellen, doch welkom heten en laten deelnemen in onze maatschappij.
Pesterijen op enkelingen kunnen niet tot reactie of verdediging der gedupeerde uitgroeien, en dergelijke pesterijen groeien uit tot een verschrikkelijke nachtmerrie der slachtoffers, doch dergelijke wantoestanden blijven voor het publiek verborgen.
BEDENKINGEN
Het voorgaande biedt het ontegensprekelijke bewijs dat de voltallige Belgische overheid in de criminaliteit of wel betrokken is ofwel dit door hun stil zwijgen ondersteunen, doch de moord op André Cools wekt het vermoeden dat ook de politicus die zich verzet uit de weg wordt geruimd.
In het geval van Dutroux, De Bende van NIjvel, Haemers, De Vleeshouwer en andere grove fouten of overtredingen van gerechtshoven, is het opvallen dat er geen klachten hierover worden onderzocht, terwijl uit intense onderzoeken blijkt dat degene die tocht tracht klacht neer te leggen, zelf illegaal vervolgd en geterroriseerd wordt, en in ingeval van tegenslagen op geen rechten kan rekenen.
Tot overmaat van ramp vangen vele van dergelijke Criminele activiteiten aan als onbenullige doch uit de hand gelopen grillen en nukken, van mensen die bij gebrek aan inzicht of intelligentie, de draagwijdte van hun daden niet weten in te schatten, en die niet in staat zijn door hetzelfde gebrek aan intelligentie en persoonlijkheid, de eigen fouten te corrigeren.
Eveneens opvallen dat de pers geen opmerkingen meer maakt op het falen van het systeem. Men kan haast met zekerheid aannemen dat vele in België achter de schermen voortdurend geterroriseerd worden, totdat zij alle pogingen opgeven, zoniet wordt hun hele leven en privé-leven verpest. Het is dan ook de vraag hoeveel onopgeloste moorden hiermee in verband liggen, of dergelijke praktijken moeten verbergen.
Het Belgische recht anno 2010, is als de Chinese Muur, lang, kronkelig en onoverzichtelijk, waardoor de Criminaliteit tiert als nergens anders, en het recht zoek is.
Er is nochtans een reuze groot onderscheid tussen de twee, China kan namelijk trots zijn op de muur, doch België kan niet trots zijn op een regering en bestuur van gevaarlijke zwakzinnigen.